Ocieplenie ścianki kolankowej

Realizując budynek mieszkalny z poddaszem użytkowym nie zawsze wiadomo co zrobić ze skosami powstałymi na styku krokwie – płaszczyzna podłogi. Przestrzeń tę można zostawić otwartą lub ją zabudować, z tym że w przypadku zabudowy można pozostawić ją jako nieużytkową lub wykorzystać jako schowek. Pozostawiając przestrzeń jako nieużytkową można pozostawić ją jako ocieploną bądź nie ocieploną. W zależności od powyższego podziału – ocieplona lub nie ocieplona – istnieją dwa różne sposoby wykończenia przegród tworzących tę przestrzeń.

W tym zakresie rozróżnić należy dwa rozwiązania:

  • w przypadku przestrzeni ocieplonej – z ocieploną połacią dachową,
  • w przypadku przestrzeni nieocieplonej – z ocieploną ścianką kolankową.

W przypadku zachowania przestrzeni jako ocieploną należy dokonać ocieplenia połaci dachu bez konieczności ocieplania ścianki stolcowej (rys. 1).

kolanko_1

W przypadku przeznaczenia przestrzeni skosu jako części nieużytkowej i nie ogrzewanej należy ocieplić ściankę kolankową i fragment stropu międzykondygnacyjnego w części skosu (rys. nr 2).

kolanko_2
Na budowach częściej spotyka się rozwiązanie z ocieplaną ścianką kolankową mimo iż to rozwiązanie prawidłowo wykonane jest trudniejsze i droższe w realizacji od sposobu z ocieploną połacią dachu. Niestety, w rozwiązaniu tym przeważnie zapomina się o prawidłowym ociepleniu stropu w rejonie skosu i założeniu w nim warstw jak dla przegrody zewnętrznej, a w szczególności paro- i wiatroizolacji. Powyższe uwagi dotyczą także warstw ścianki kolankowej (rys. 3).

kolanko_3

Przyczyną, dla której stosuje się trudniejszą metodę, jest brak koordynacji robót na budowie. W większości bowiem przypadkach, wykonując konstrukcji dachu, montuje się jednocześnie szkielet ścianki kolankowej, nie przerywając robót na założenie izolacji cieplnej i opóźniacza pary przez montażem ścianki kolankowej. Później, kiedy już ścianka została postawiona trudno o prawidłowe i szczelne ułożenie izolacji połaci dachowej. Izoluje się więc ściankę kolankową, jednak już bez montażu wiatroizolacji po zewnętrznej stronie ścianki. A przecież zamknięta przestrzeń skosu zostaje nie ogrzewana i ścianka kolankowa winna być traktowana jako przegroda zewnętrzna z wszystkimi należnymi jej warstwami.

Zatem układ warstw w ściance kolankowej winien przedstawiać się następująco: (od wewnątrz)

  • płyta gipsowo-kartonowa,
  • opóźniacz pary wodnej,
  • izolacja cieplna w ilości gwarantującej współczynnik U poniżej 0,25 W/m2K,
  • wiatroizolacja.

Jednocześnie należy zwrócić uwagę na fragment stropu parteru w zabudowanej części poddasza. Ten fragment stropu – od zewnętrznej ściany budynku do ścianki kolankowej stanowi przegrodę zewnętrzną. W związku z powyższym winien być zabezpieczony od dołu (cieplejszej strony przegrody) opóźniaczem pary a od góry wiatroizolacją chroniącą izolację cieplną przez migracją zimnego powietrza i wilgocią z powietrza (rys. nr 4).

kolanko_4

Układ warstw powyższego fragmentu stropu winien przedstawiać się następująco: (od dołu)

  • wiatroizolacja
  • izolacja termiczna w ilości zapewniającej współczynnik U poniżej 0,25 W/m2K.
  • opóźniacz pary wodnej,
  • płyta gipsowo-kartonowa.

Opracował: Wojciech Nitka

Artykuł ukazał się w „Katalogu Budownictwa Drewnianego 2003” wydanym przez Centrum Budownictwa Szkieletowego, Gdańsk 2002

 

You may also like...

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *